تبلیغات
پژوهشگاه درسی متوسطه - فسیل - پایه نهم - تایین سن

فسیل - پایه نهم - تایین سن

از آن جایی كه فسیل ها در طول تشكیل شدن دفن شده اند، پیدا كردن آنها ممكن است مشكل باشد. دیرینه شناسان تحقیقات بسیار زیادی انجام می دهند تا تصمیم بگیرند كه كجا را برای پیدا كردن دایناسورها حفر كنند. برای انتخاب بهترین مكان برای كندن، آنها این مکان ها را انتخاب می کنند:

-سنگ رسوبی- سنگ های شن و ماسه ای، سنگ رسی یا سنگ آهكی (این جا جایی است كه بیشتر فسیل ها در آنها حفظ می شوند).

-لایه رسوبی از عهد مزورزوییك (موقعی كه دایناسورها زندگی می كردند). سنگ رسوبی بی حفاظ تشخیصش بسیار آسان است. برای پیدا كردن یك مثال از سنگ رسوبی بی حفاظ در منطقه تان به صخره هایی که برای ساخت بزرگراه  بریده شده بگردید. لایه ها باید به آسانی قابل مشاهده باشند. مكان های دیگر برای پیدا كردن لایه رسوبی، دره های باریك، زمین های سنگلاخی یا باتلاقی است.

-مكانی كه در طول دوره مزوزوییك نه اقیانوس بوده و نه دریاچه. به خاطر این كه  دایناسورها تنها در خشكی زندگی می كردند.

مناطقی كه سنگ رسوبی حاوی فسیل دارند به سرعت فرسوده می شوند (به خاطر باران، سیل، باد و غیره). این مکان ها برای پیدا كردن فسیل ها خوب هستند. به ندرت فسیل ها به آسانی پیدا می شوند. دیرینه شناسان باید مقدار خیلی زیادی كار كنند تا محل فسیل را پیدا کنند و بعد محل را حفر کنند.

فسیل ها در چه قاره هایی یافت می شوند؟

فسیل ها در هر قاره ای روی زمین پیدا می شوند. لایه های سنگ در بسیاری از مكان ها به طور قابل توجهی شبیه به بقیه هستند. این نظریه آلفرد واگنر را تأیید می كند كه 200 میلیون سال قبل تنها یك خشكی روی زمین وجود داشته كه همان پانگه آ نامیده می شود (به معنی همه زمین). این خشكی به آهستگی جدا شده و قاره های جدا را تشكیل داده. تئوری واگنر توضیح می دهد كه چرا فسیل های یک گونه در قاره های مختلف غیر متصل وجود دارد.

بچه ها فسیل های مهمی از دایناسورها پیدا كرده اند. از جمله پوست یك تی ركس به وسیله یک كودك 12 ساله و یك تخم دایناسور به وسیله یك كودك سه ساله پیدا شده است.

روش های تعیین سن فسیل ها

دیرینه شناسان روش های زیادی را برای تعیین سن فسیل ها در دوره های زمین شناسی مورد استفاده قرار می دهند.

1-قدیمی ترین روش استرتیگرافی (لایه شناسی) است كه مطالعه درباره عمقی است كه یك فسیل در آن دفن شده. فسیل های دایناسورها معمولاً در سنگ های رسوبی پیدا می شوند. لایه های سنگی رسوبی (استراتا) به طور افقی ته نشین می شوند. و لایه های جدیدتر بالای لایه های قدیمی تر تشكیل می شود و آنها را فشرده می كند. دیرینه شناسان می توانند زمانی را كه از عمر دایناسور گذشته است را با تخمین زمانی كه استراتوم -كه حاوی فسیل است- شكل گرفته تخمین بزنند. معمولاً فسیل های قدیمی تر وسنگ های قدیمی تر در لایه های پایین تر پیدا می شوند.

2-تماشای نوسانات حوزه مغناطیسی زمین. این نوسانات در دوره های زمین شناسی مختلف، حوزه های مغناطیسی مختلفی در سنگ ها به جا گذاشته.

3-تعیین سن تقریبی یك فسیل كه چند ساله است با استفاده از تعیین سن رادیوایزوتوپ سنگ های آتش فشانی كه نزدیك فسیل پیدا می شود. ایزوتوپ های عناصر رادیواكتیو بی ثبات مانند اورانیوم- 235 كه به طور ثابت فاسد می شود، شناخته شده ترین نسبت ها را در طول زمان دارد (نیم عمر آن، بیش از 700 میلیون سال است). یك تخمین دقیق از سن سنگ را می توان با آزمایش نسبت های عناصر رادیواكتیو باقی مانده تعیین كرد. برای مثال موقعی كه گدازه خنك می شود، هیچ محتوای سربی ندارد اما مقداری اورانیوم رادیواكتیو U-235 دارد. با گذشت زمان كه اورانیوم رادیواكتیو بی ثبات به شكل دایمی به صورت سرب-207 فاسد می شود، مشخص می شود كه به نیمه عمرش رسیده است. با مقایسه نسبت اورانیوم-235 و سرب207  می توان سن سنگ آتش فشانی را تعیین كرد. پتاسیم-40 (كه به آرگون-40 فاسد می شود) هم برای تعیین سن فسیل ها مورد استفاده قرارمی گیرد. كربن-14 نیمه عمرش 5586 سال است. این معنی اش این است كه نیمه كربن-14 به نیمه نیترو‍ژن-14 فاسد می شود. نیمه باقی مانده كربن-14 5568 سال بعد فاسد می شود و غیره. این میزان برای تعیین سن دایناسورها كافی نیست. در نتیجه كربن-14 برای تعیین تاریخ موادی كه بیش از حدود 50 هزار تا 60 هزار سال سن دارند مفید است (برای تعیین سن موجودات زنده ای مثل انسان نئاندرتال و جانوران عصر یخبندان مفید است).

تعیین سن از راه رادیوایزوتوپ را نمی توان مستقیماً روی فسیل ها مورد استفاده قرار داد. برای تعیین سن یك فسیل، لایه های سنگ آتشفشانی زیر فسیل (فسیل ماقبل تاریخ) و بالای آن كه بعد از وجود دایناسور است تاریخ گذاری می شود. نتیجه اش این است كه می توان دامنه زمانی زندگی دایناسور با لحاظ فوران های آتشفشانی به دست می آید.

4-جست و جو برای فسیل های مرتب: فسیل های عادی مشخصی برای تعیین سن زیست شناسی مهم هستند. چراکه می دانیم موجوداتی که تبدیل به این فسیل ها شده اند، در محدوده زمانی مشخصی وجود داشته اند. مثال های این فسیل ها برچیپودها هستند (كه در دوره كمبرین ظاهر شدند). تریلوبیت ها (كه شاید پیش از كمبرین یا ابتدای پالئوزوییك ریشه گرفتند- حدود نیمی از فسیل های پالئوزوییك تریلوبیت ها هستند)، آمونیت ها (از دوره های ژوراسیك و تراسیك كه در طول انقراض كرتاسه-ترتیاری از بین رفتند)، بسیاری از نانو فسیل ها (فسیل های میكروسكوپی از مناطق مختلف كه به طور گسترده ای  توزیع شده، فراوان بوده و مخصوص این دوره بودند) و غیره.

بعد از این كه فسیل پیدا می شود لازم است كه به دقت از حاشیه های سنگی اطرافش كه شاید میلیون ها سال است آن را احاطه كرده آزاد شود. سپس لازم است كه قطعات فسیل كنار هم گذاشته شوند.

نحوه بررسی فسیل دایناسورها

به ندرت اسكلت دایناسورها به طور كامل پیدا می شود. بعضی وقت ها حتی قطعات اضافی از دایناسورهای دیگر در همان مكان وجود دارد. کار خیلی مشكلی است كه محل قرارگیری استخوان های فسیل شده را پیدا كرد و به هم بند كرد تا دوباره یك اسكلت كامل ساخته شود. علم آناتومی جانوری لازم است تا قطعات فسیل ها به هم وصل شوند و حدس زده شود كه چه تكه هایی گم شده.

وقتی ساختمان بدن دایناسور مشخص می شود، فسیل ها در یك چهارچوب به هم چسبانده می شود. نزدیكی استخوان ها به یکدیگر در هنگام حفاری، فیزیولوژی جانوری مدرن، و شیارهای به جا مانده و فسیل اثرات به جا مانده مثل جای پا و تجربیات مهندسی کلیدهایی برای ساختن چهارچوب دایناسور می دهد. (برای مثال آیا دم توازن سرو گردن را به وجود می آورد؟).

انسان ها فسیل های دایناسورها را صدها و یا شاید هزاران سال پیش پیدا كرده اند. یونانی ها و رومی ها ممكن است فسیل هایی را پیدا كرده بودند كه آنها را غول یا نیم شیر، نیم آدم می نامیدند. در چین ارجاعاتی به استخوان های اژدها شده كه در بیش از دو هزار سال قبل پیدا شده. اینها شاید فسیل های دایناسورها بوده اند.

خیلی بعدتر در سال 1676 یك استخوان سفت عظیم الجثه به وسیله "ریورند پلات" در انگلستان پیدا شده. فكر می شد كه این استخوان به غولی متعلق بوده. اما شاید مال یك دایناسور بوده. گزارش این كشف در 1763 منتشر شد. اولین فسیلی كه به شكل علمی توصیف شد "مگا لوسور" بود كه در سال 1824 به وسیله ویلیام بوكلند نامگذاری شد.



برچسب ها: نهم، فسیل، علوم، زمین شناسی، صفحه ۷۹، فصل هفتم، آثاری از گذشته زمین، دنبالک ها: منبع،
[ سه شنبه 30 آذر 1395 ] [ 09:48 ب.ظ ] [ مهدی شاهینی ]